Ekspres homiletyczny

Słowa życia wiecznego

Jezus w synagodze w Kafarnaum wygłosił mowę eucharystologiczną, którą św. Jan streścił w szóstym rozdziale swej Ewangelii.

Kafarnaum to miejscowość, która została nazwana ”Jego (Jezusa) miastem: On wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta” (Mt 9, 1). Miejscowości tej nie wspomina Stary Testament, natomiast w Ewangeliach jej nazwa występuje najczęściej po nazwie Jerozolimy. Nazwa Kafarnaum składa się z dwu słów: kefar –  wioska, miejscowość i Nahum – co może być imieniem własnym, nie znanej nam osoby, albo oznaczać pocieszenie. Jest więc to albo wioska Nahuma, albo wioska pocieszenia. W czasach Jezusa była to znaczna osada rybacka, leżąca na trakcie Via maris, drogi prowadzącej z Egiptu przez Damaszek do Mezopotamii. Dlatego znajdował się tu mały garnizon wojskowy i urząd celny. Jezus nauczający w okolicach jeziora Genezaret często zatrzymywał się w Kafarnaum w domu Piotra. Długa jest lista wydarzeń opisanych w Ewangeliach, które dokonały się w Kafarnaum. Wiele znaków Jezusa tu się dokonało, a jednak wielu uczniom brakło wiary, gdy słyszeli słowa zapowiadające Boski pokarm i napój w darze Ciała i Krwi Jezusowej.

„Spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło: «Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?». Odtąd wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodzili".

Nauka o Eucharystii stała się powodem niezrozumienia Jezusa. Nauka ta bowiem wymaga wiary. Tylko ten, kto wierzy, może zrozumieć i przyjąć Eucharystię. To jest jakiś probierz wiary także w naszym życiu.

Jezus zwraca się do Dwunastu i pyta, czy oni także chcą odejść. Jezus przygotowany jest nawet na taką okoliczność, ale niczego nie odwołuje, niczego nie zmienia w treści swej wypowiedzi. W dziedzinie prawdy nie można nic manipulować, choćby przyszło zapłacić wielką cenę.

W imieniu Dwunastu odpowiada Piotr: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego". Obyśmy zawsze tak samo odpowiadali Bogu.

Odpowiedź Piotra kieruje naszą myśl ku podobnej wypowiedzi, którą mamy zanotowaną w księdze Jozuego. Opis mówi o zgromadzeniu, jakie Jozue zwołał do Sychem i nakazał Izraelitom dokonać wyboru pomiędzy Bogiem Jahwe, a innymi bogami, sam deklarując się pozostać na służbie Bogu. Wtedy naród wspominając dzieła Boże, odpowiada, że pozostanie w posłuszeństwie wobec Pana.

Więcej:„Materiały Homiletyczne" 2009, nr 252.