Ekspres homiletyczny

Posłuszeństwo

Przez brak zawierzenia do końca obietnicom Bożym Zachariasz zaniemówił. Przez posłuszeństwo Bożemu nakazowi dotyczącemu imienia potomka „(...) otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga"(Łk 1, 64).

Z historii Zachariasza pragniemy nauczyć się jak skutkuje każdy najdrobniejszy nawet akt zawierzenia Bogu lub jego brak; posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo Stwórcy. A nam się często wydaje, że nie ma to żadnego znaczenia. Tymczasem dopiero wówczas, kiedy jesteśmy posłuszni Bogu, możemy w pełni wykorzystać wszystkie nasze potencjalne możliwości, zadziwiając bliźnich i otwierając ich na doświadczenie dzieł Bożych. Tak właśnie stało się z sąsiadami i krewnymi Elżbiety, którzy planowali obrzezanie i nadanie imienia według własnego uznania, a przez konsekwentne posłuszeństwo Elżbiety i Zachariasza zostali zmuszeni do porzucenia własnych koncepcji i poruszeni do głębi pytali: „(...) Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim" (Łk 1, 66)