Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą (Ps 23, 4).

1. Komentarz naukowy

Ps 23 należy do psalmów ufnościowych i składa się z dwóch części; jedna przedstawia nam Jahwe jako pasterza, a druga Jahwe jako gospodarza, który wyprawia ucztę na świętym miejscu. Powstanie psalmu ustala się na okres sprzed niewoli babilońskiej.

Istnieją dwa podstawowe ośrodki symboliczne, wokół których obraca się psalm: pasterz, który podąża ze swoim stadem na zieloną polanę (ww. 1–4), i napełniony kielich na zastawionym stole, znak gościnności z pewnymi odcieniami liturgiczno-ofiarnymi (ww. 5–6).

Dla Semity pasterz jest kimś więcej niż zwyczajnym przewodnikiem, który potrafi niespodziewanie skierować się ku jakiemuś pastwisku lub oazie albo który umie wybrać drogę mniej niebezpieczną. Jest on przede wszystkim stałym towarzyszem podróży, a godziny jego stada są jego godzinami. Naraża się na te same niebezpieczeństwa, ten sam głód i pragnienie. Słońce równie nieubłaganie pali jego i jego stado. Tylko on potrafi

...
To tylko część materiału...

Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.

Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.

Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.