Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą (Ps 23, 4).
1. Komentarz naukowy
Ps
23 należy do psalmów ufnościowych i składa się z dwóch części; jedna
przedstawia nam Jahwe jako pasterza, a druga Jahwe jako gospodarza,
który wyprawia ucztę na świętym miejscu. Powstanie psalmu ustala się na
okres sprzed niewoli babilońskiej.
Istnieją dwa podstawowe
ośrodki symboliczne, wokół których obraca się psalm: pasterz, który
podąża ze swoim stadem na zieloną polanę (ww. 1–4), i napełniony kielich
na zastawionym stole, znak gościnności z pewnymi odcieniami
liturgiczno-ofiarnymi (ww. 5–6).
Dla Semity pasterz jest kimś
więcej niż zwyczajnym przewodnikiem, który potrafi niespodziewanie
skierować się ku jakiemuś pastwisku lub oazie albo który umie wybrać
drogę mniej niebezpieczną. Jest on przede wszystkim stałym towarzyszem
podróży, a godziny jego stada są jego godzinami. Naraża się na te same
niebezpieczeństwa, ten sam głód i pragnienie. Słońce równie nieubłaganie
pali jego i jego stado. Tylko on potrafi
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.