Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, niech ożyje serce szukających Boga (Ps 69, 33).

1. Komentarz naukowy

Uczeni uważają Ps 69 za lamentację jakiejś bliżej nieznanej jednostki. Przeplatają się tutaj lamentacje z prośbami, toteż niektórzy usiłowali wyróżnić dwa oddzielne utwory. Ale nie ma ta opinia przekonujących dowodów. Powtarzanie narzekań i próśb można wyjaśnić przeznaczeniem utworu dla kultu lub wielkim wzburzeniem autora. Bohater Ps 69 jest bliski śmierci. Bóg ciężko go doświadczył, co stało się powodem posądzeń go o różne występki. W Ps 69 można wyróżnić następujące części: modlitwa do Boga o pomoc w ciężkim położeniu (2–5), wyznanie win, prośba o upokorzenie wrogów (6–7), kontynuacja skargi (8–13), dalsze prośby i życzenia (14–19), opis wyszydzania przez nowych nieprzyjaciół (20–22), złorzeczenia nieprzyjaciołom (23–29), przedstawienie siebie jako ubogiego i ostatnia prośba (30). Ps 69 kończy się obietnicą dziękczynienia i uwielbienia Boga, gdy mu okaże swoje miłosierdzie. Czas powstania Ps 69 trudno dokładnie określić. Wydaje się, że mogło to mieć miejsce gdzieś po czasach Jeremiasza, wkrótce po powrocie z niewoli babilońskiej.

Psalmista, by skłonić Boga do

...
To tylko część materiału...

Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.

Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.

Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.