Prawica Pana wzniesiona wysoko, prawica Pańska moc okazała. Nie umrę, ale żyć będę i głosić dzieła Pana (Ps 118, 16).
1. Komentarz naukowy
Podczas
wszystkich najbardziej znaczących i radosnych świąt starożytnego
judaizmu, a zwłaszcza podczas obchodów Paschy, śpiewano kolejno Psalmy
od 113 do 118. Tę serię skierowanych do Boga hymnów pochwalnych i
dziękczynnych zwano Hallelem egipskim, ponieważ jeden z nich,
Psalm 114 wspomina w sposób poetycki i niemal obrazowy wyjście Izraela z
ziemi niedoli, Egiptu faraonów, oraz wspaniały dar Bożego przymierza.
Ostatnim Psalmem, który zamyka ów Hallel egipski, jest właśnie Psalm 118.
Z
pewnością hymnem tym posługiwano się w liturgii sprawowanej w świątyni
jerozolimskiej. Wydaje się, że występującą w nim akcją jest procesja,
rozpoczynająca się wśród namiotów sprawiedliwych (w. 15), czyli w
domach wiernych. Wysławiają oni opiekuńczą dłoń Boga, która potrafi
ochronić prawego i pełnego ufności człowieka nawet przed bezlitosnymi
wrogami.
Gdy niebezpieczeństwo zostało zażegnane, naród Boży wznosi
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.
