Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym (Ps 118, 22).
1. Komentarz naukowy
Chrześcijanin
doświadcza szczególnego wzruszenia, kiedy w jedności z modlącym się
Izraelem śpiewa Psalm 118. Znajduje bowiem w tym hymnie o wybitnie
liturgicznym charakterze dwa zdania, które powracają w Nowym
Testamencie, nabierając nowego wydźwięku. Pierwsze z nich to wiersz 22: Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym.
Zdanie to podejmuje Jezus po opowiedzeniu przypowieści o przewrotnych
rolnikach, odnosząc je do swojej misji śmierci i chwały (por. Mt 21,
42). To samo zdanie przywołuje Piotr w Dziejach Apostolskich: On [Jezus] jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła (Dz 4, 11-12).
Ten wspaniały hymn biblijny umieszczony jest w niewielkim zbiorze Psalmów, od 113 do 118, zwanym paschalnym Hallel,
to znaczy psalmodyczną pieśnią pochwalną charakterystyczną dla
żydowskich obchodów Paschy, a także głównych uroczystości roku
liturgicznego. Za nić przewodnią Psalmu 118 możemy przyjąć rytuał
procesji, której towarzyszą śpiewy solisty i chóru, mającej za tło
święte miasto i jego świątynię. Tekst rozpoczyna i kończy piękna
antyfona: Dziękujcie Panu, bo jest dobry, bo łaska Jego trwa na wieki.
Procesja przechodzi prawdopodobnie ulicami Jerozolimy, ponieważ mowa jest o namiotach sprawiedliwych (por. w. 15). W każdym bądź razie wznosi się
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.
